به گزارش «سراج24»، چهارمین وزیر پیشنهادی دولت برای تصدی وزارت علوم در حالی روز گذشته به مجلس شورای اسلامی معرفی شد که نمایندگان گمان میکردند، دولت از روند سابقش دست برداشته و گزینهای علمی را برای تصدی وزارتخانه علوم معرفی میکند ولیکن سوابق احمدی دانشآشتیانی آرزوی نمایندگان را بر باد داد و گزینهای تندتر از قبل معرفی شد.
براساس این گزارش، هر چند رئیس دولت در جلسه رای اعتماد به محمود نیلی احمدآبادی گفت که «این دولت اهل لجبازی نیست؛ در برابر تصمیم مجلس شورای اسلامی، برای سوال از وزرا و برای استیضاح وزرا، به رای نمایندگان مجلس شورای اسلامی طبق قانون اساسی احترام میگذارد» اما گویا تعیین وزیر پیشنهادی برای وزارتخانهای که تا کنون دو سرپرست و یک وزیر را به خود دیده است، در دست فردی دیگر است. افرادی همچون اکبر ترکان که علیرغم اینکه حوزه مسئولیتشان ارتباط چندانی با وزارت علوم ندارد ولیکن از اظهارنظر درباره آن کوتاهی نمیکند و میگوید که «وزیر پیشنهادی بعدی از جنس فرجی دانا است». البته اینکه وزیر پیشنهادی علوم از جنس فرجیدانا است،خود جای بحث دارد چرا که سوابق وی حکایت از این امر دارد که او گاها تندتر از وزیر سابق علوم بوده است.
براساس این گزارش، فخرالدین احمدی دانش آشتیانی استاد دانشکده عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و معاون اسبق طرح و توسعه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران بوده است. او تحصیل کرده مدرسه علوی است و در سال ۱۳۵۲ دیپلم گرفته است. در سال ۱۳۵۸ در رشته مهندسی راه و ساختمان از دانشگاه امیرکبیر لیسانس گرفت و کارشناسی ارشد را نیز در سال ۱۳۷۰ در دانشگاه امیرکبیر بودهاست. او سپس در سال ۱۳۷۵ دکترایش را از دانشگاه امپریال کالج انگلستان در رشته مهندسی زلزله اخذ کرده است
اما یکی از بزنگاههای زندگی وی در این مدت، حضور در وزارت علوم و مصاحبهای که وی درباره یکی از اقداماتش انجام داده، میباشد. این مصاحبه که تا چند روز پیش در صفحه خاطرات مصطفی معین وزیر اسبق علوم منتشر شده بود، بلافاصله با معرفی دانشآشتیانی برای تصدی وزارت علوم، از روی خروجی حذف شد. دانشاشتیانی در این مصاحبه گفته که «طرح ما این بود که بسیج از دانشگاهها خارج شود و اگر! دانشجویی تمایل به حضور در بسیج داشت، برود و در همان مناطق ثبتنام کند!»
به گزارش «سراج24»، گویا مواجهه دولت با مجلس بر سر وزیر علوم همچنان ادامه داشته باشد. با روی کار آمدن دولت یازدهم، حسن روحانی جعفر میلی منفرد را به عنوان وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری به مجلس معرفی کرد. او در مجلس شورای اسلامی از مجموع ۲۸۴ رای ماخوذه، با ۱۰۵ رای موافق، ۱۶۲ رای مخالف و ۱۵ رای ممتنع نتوانست رای اعتماد مجلس را کسب کند. پس از رای عدم اعتماد، چند گزینه از جمله جعفر توفیقی، معصومه ابتکار و مجتبی صدیقی برای سرپرستی وزارت علوم پیشنهاد شدند که سرانجام در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۹۲ جعفر توفیقی به عنوان سرپرست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری منصوب شد. مدیریت توفیقی در وزارت علوم تنها 67 روز ادامه داشت.
رییس جمهور در 27 مهرماه 1392 رضا فرجی دانا را به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری معرفی کرد. فرجی دانا در ۵ ابان ۱۳۹۲ برای دفاع از خود در مجلس شورای اسلامی حضور یافت و توانست با کسب ۱۵۹ رای موافق، ۷۰ رای مخالف و ۳۲ رای ممتنع، رای اعتماد نمایندگان برای تصدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری را به دست اورد. وی بعد از رای اعتماد، طی احکامی میلی منفرد را به عنوان معاون اموزشی خود و توفیقی را به عنوان مشاور ارشد خود منصوب کرد؛ این انتصاب ها با واکنش منفی برخی از نمایندگان مجلس روبرو شد و ۸۲ نماینده مجلس دراین مورد تذکر کتبی دادند؛ همچنین ۱۵۰ نفر از نمایندگان مجلس در نامهای به رییس جمهوری، از او درخواست کردند در برخی انتصاب های وزارت علوم مداخله کند و خواستار تجدیدنظر در بعضی از این انتصاب ها شدند. فرجی دانا نیز در پاسخ به نمایندگان منتقد گفت: «ان چه بر اساس اختیارات و طی مراحل قانونی انجام شده است را نقض نخواهیم کرد».
به دنبال انتصاب توفیقی و میلی منفرد در وزارت علوم، در ۸ دی ۱۳۹۲، ضمن سوال از فرجی دانا در صحن علنی مجلس، نمایندگان از توضیحات وی قانع نشدند و رضا فرجی دانا با ۷۳ رای موافق، ۱۴۹ رای مخالف و ۱۰ رای ممتنع از مجموع آرا ۲۴۰ تن از نمایندگان، کارت زرد مجلس را دریافت کرد.
۱۹ خرداد ۱۳۹۳، فرجی دانا، محمود نیلی احمدابادی را به عنوان سرپرست دانشگاه تهران منصوب کرد. فرجی دانا روز بعد اعلام کرد که نیلی به عنوان رییس دانشگاه تهران به شورای عالی انقلاب فرهنگی معرفی خواهد شد. پس از معرفی نیلی، غلامعلی حداد عادل، رئیس فراکسیون اصولگرایان مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد که انتخاب سرپرست دانشگاه تهران، منجر به تیره شدن روابط مجلس و وزارت علوم میشود.
سرانجام استیضاح وزیر علوم، در ۲۱ مرداد جاری و با امضای ۵۱ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد؛ استیضاح رضا فرجیدانا، نخستین استیضاح وزرای دولت یازدهم بود که در روز چهارشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۳ برگزار شد و نهایتا استیضاح با ۱۴۵ رای موافق، ۱۱۰ رای مخالف و ۱۵ رای ممتنع از مجموع ۲۷۰ رای ماخوذه رای آورد و فرجی دانا از تصدی وزارت علوم برکنار شد.
روحانی که در روز استیضاح وزیر علوم در سفراستانی بود و اخبار استیضاح را از اردبیل دنبال می کرد، بلافاصله بعد از انتشار خبر استیضاح رضا فرجی دانا، محمد علی نجفی را به عنوان سرپرست وزارت علوم منصوب کرد.
با اتمام دوره قانونی سرپرستی نجفی در وزارت علوم، در حالی که برخی پیش بینی می کردند روحانی وی را به عنوان وزیر پیشنهادی به مجلس شورای اسلامی معرفی می کند، رییس جمهوری در آخرین روز مهرماه، در نامه ای به رییس مجلس شورای اسلامی، محمود نیلی احمدابادی را برای اخذ رای اعتماد جهت وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد.
صلاحیت نیلی در حالی روز چهارشنبه 7 آبان در مجلس مورد بررسی قرار گرفت که فضای بهارستان، فضای نیلی نبود. صف مخالفان محمود نیلی طولانی بود؛ حتی طولانیتر از صف مخالفان میلی منفرد و فرجی دانا. آن دو حداقل حمایت شکننده فراکسیون اکثریت را داشتند، اما نیلی این را هم نداشت. نمایندگان از "دولتیها" دلخور بودند؛ هم منتقدان دولت و هم حامیان دولت. منتقدان از معرفی نیلی به مجلس خشنود نبودند و هر کدام بهانهای برای رای ندادن به وی داشتند؛ از سابقه مدیریتی و نقش او در اتفاقات سال ۸۸ تا "برنامه تکراریاش برای اداره وزارت علوم". آنها میگفتند، نیلی احمدآبادی نه برنامهای دارد و نه نسبت به این ماجرا جدی است.
نیلی نیز در نهایت با توجه به اینکه نامش در نامه سرگشاده سال 88 اساتید دانشگاه تهران به رهبر معظم انقلاب در اعتراض به تجمع برخی دانشجویان انقلابی در روز 16 آذر سال 88 در دانشگاه تهران ذکر شده بود، با کسب ۷۹ رأی موافق، ۱۶۰ رأی مخالف و ۷ رأی ممتنع از مجموع ۲۴۶ رأی مأخوذه، موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشد.
علیرغم صراحت مجلس در برابر دولت درخصوص خط قرمز فتنه و پرهیز از سیاسی کاری در وزارت علوم، باز هم دولت بر این مساله اصرار دارد. البته این اصرار بی جهت هم نیست چرا که سعید حجاریان که از وی به عنوان متفکر جریان اصلاحات یاد میشود، به صراحت بر اهمیت دانشگاه تاکید کرده است. او در گفتگویی گفته که از نیروهای اصلاحات «یک عده به دانشگاه میروند، یک عده به سمت کار روزنامهنگاری میروند و یک عده هم به سمت اموری دیگر میروند. همه کاری میشود، کرد!البته باید بگویم لازم نیست که همه به دولت بروند، بلکه ما باید به سمت فعالیتهای مدنی پیش برویم.»
فعالیت مدنی فرآیندی است که در آن افراد، گروهها، شبکهها و ائتلافها در پی ایجاد تغییرات از طریق تاثیرگذاری بر سیاستها، روند سیاستگذاری و نحوه اجرای سیاستها توسط دولت هستند. به بیان ساده، فعالیت مدنی عبارت است از تاثیرگذاری بر دولت و وادار کردن آن به ارائه راه حل خاص در خصوص مواردی که شما و همسایگان شما توقع اجرا و تحقق آن را دارید.
در این بین جالب این است که جریان اصلاحات تمرکز ویژه ای بر دانشگاهها برای آغاز فعالیت مدنی دارد. این مساله در اظهارات حجاریان نیز دیده میشود. «نگاه من این است که اگر روحانی کاری کند که میزان سفر توریستها به ایران بیشتر شود کافی است. آنوقت میتوان گفت که چطور خارجیها حق دارند اما ما حق نداریم. اگر روحانی بتواند فضایی را فراهم کند که جوانانی که از ایران خارج شدند به داخل ایران برگردند خیلی مهم است. روحانی دنبال همین هدف است و این تلاشها فضا را درنهایت باز میکند... تازه دارد رؤسای دانشگاهها عوض میشود. دانشگاه پلیتکنیک هم انتخاباتی شده است و کمکم میتوانند از استادان دعوت کنند که یک یا دو ترم در ایران درس بدهند». بنا بر اظهارات حجاریان تدریس اساتید خارج از کشور در ایران، خود میتواند روزنهای برای فعالیتهای مدنی و تاثیرگذاری بر سیاستهای دولت باشد. شاید بر همین اساس و با توجه به همین مشی است که دولت بر خلاف دیدگاه مجلس، افرادی را معرفی می کند که سیره سیاسی تند اصلاحطلبی دارند. آنان می دانند که به سرغت نمی توان در کشور الگوهای غربی را پیاده کرد و یا اسباب آزادی سران فتنه را مهیا کرد ولی با تربیت دانشمندان و اساتید با گرایشات همسو با آنان، این مسیر در آینده هموارتر میگردد.
اکنون این تنها سد مجلس است که میتواند مقابل تندرویها را در دانشگاهها بگیرد و این نهاد با ارزش و آیندهدار را از وجود عناصر افراطی سیاسی دور نگه دارد؛ هر چند که دولت باز هم لجبازی کند و افرادی با همین گرایشات را معرفی کند. آنوطر که از شواهد پیداست به نظر میرسد دو فراکسیون اصولگرای مجلس در این باره اتفاق نظر دارند. آنگونه که نقوی حسینی عضو فراکسیون رهروان مجلس درباره دانش آشتیانی گفته است: دانش آشتیانی را میشناسم. قطعا مجلس قطعا به "دانش آشتیانی" رأی اعتماد نخواهد داد . تا چمبره تیم "معین" بر وزارت علوم روحانی حاکم باشد از این کوزه همان تراود که در اوست.
البته در کنار این مساله، در توانمندی علمی وزیر پیشنهادی هم جای بحث وجود دارد. آنگونه که پروفسور حامدی، رئیس اسبق دانشگاه خواجه نصیر گفته است: "دانش آشتیانی" در عرصه علمی، فردی "کاملا معمولی" است. وزیر علوم باید از نظر علمی، تحقیقاتی و مسائل فرهنگی و اجرایی مورد قبول دانشگاهیان باشد. آشتیانی از نظر سیاسی مواضعی کاملا شبیه "مصطفی معین" دارد
